Het opening event van LEFF 2026 bestaat uit de lezing Seeing Without Seeing: The Essay Film in the Age of the Invisual door Kevin B. Lee, in combinatie met een vertoning van Happiness (Firat Yücel) en A Phone Trip in Dublin (Ariane Papillon).

Let op: dit event vindt plaats in de Lakenhal.

Holofiction onderzoekt hoe film ons collectieve geheugen vormt. Aan de hand van een omvangrijke montage van Holocaustbeelden uit decennia filmgeschiedenis legt de film de grenzen bloot tussen historische documentatie, fictie, trauma en culturele mythes.

Deze baanbrekende essayfilm bestaat uit honderden filmfragmenten die laten zien hoe Los Angeles door Hollywood is verbeeld en gemythologiseerd. Anderson eigent zich de stad zo opnieuw toe als daadwerkelijke plaats én filmisch product.

Veertig dagen duurde de ontsnapping van een Noord-Koreaanse overloper uit gevangenschap in Noordoost-China. Op twee schermen volgt de film de tocht door het dichtbegroeide landschap vol historische en actuele betekenissen.

In zijn nieuwste desktopfilm ontleedt Lee op forensische wijze de beelden van de War on Terror en ISIS-propaganda. Aan de hand van digitale archieven, culturele artefacten en artistiek onderzoek stelt hij de vraag: ‘Hoe kunnen we ons gezamenlijk verzetten tegen het proces van vergeten?’

Na het plotselinge overlijden van zijn zoon graaft de gevierde filmmaker Ross McElwee door jaren aan persoonlijk filmmateriaal. Hij verweeft scenes uit dit plotseling beladen familiearchief met zijn actuele poging om een Hollywood-remake te maken van zijn klassieke essayfilm Sherman’s March (1985).

Een gecombineerde vertoning van Leçons d’objet (Herman Asselberghs) en Being John Smith (John Smith).

Een collage van Amerikaanse rituelen en spektakels onthult de tegenstrijdigheden en de verborgen kosten achter de idealen van vrijheid, heldendom en patriotisme.

Een gecombineerde vertoning van Stoker (Stelios Bouziotis) en Shot Reverse Shot (Radu Jude).

Deze voorloper van de essayfilm, ruim honderd jaar geleden geproduceerd, volgt de eeuwenlange evolutie van hekserij. In de visionaire mengeling van horrorfilm en gefictionaliseerde documentaire sorteren de monochrome vignetten nog steeds een verbluffend effect. De film wordt live van geluid voorzien door leden van Sticky Buttons Records.

Zeven beroemde Franse cineasten voerden in 1967 gezamenlijk de regie over deze film, ter ondersteuning van de Vietnamese strijd tegen het Amerikaanse leger, waarbij ze verschillende perspectieven boden op een conflict waarin de rijken tegenover de armen stonden.

Een jonge filmmaker brengt zijn queer identiteit in verband met een aangeboren gezichtsafwijking. Daarbij put hij uit filmdagboeken van alledaagse ontmoetingen, in het bijzonder met zijn eigen familie.

Aan de hand van archiefbeelden komt de gefragmenteerde geschiedenis van de afgelopen zeventig jaar van Beiroet – de hoofdstad van een land zonder nationaal archief – tot leven. Tegelijkertijd vormt de film een liefdesbrief aan de stad en een ontregelend portret van haar collectieve geheugen.

Het expanded cinema-werk Misinterpretations of an Outbreak gebruikt verschillende filmische technieken en narratieve conventies om in de fabrieken van Singapore de ontwrichtende strategie Mass Psychogenic Illness (MPI) te onderzoeken.

Een gecombineerde vertoning van City of Poets, Yet Another Leap Year en A Composition in Blue, Red & Other Colours.

Navigerend door de labyrinten van verlangen en herinnering in een gay cruisebos gaat een filmmaker op zoek naar de bosachtige sporen in het gezicht van zijn grootvader, in een poging om verwantschap zichtbaar te maken en de meer-dan-menselijke wereld te doorzien.

Een gecombineerde vertoning van Afternoon Hearsay (Peng Zuqiang), Tuktuit: Caribou (Lindsay Aksarniq McIntyre) en Penkelemes (Onyeka Igwe).

In het Centraal-Afrikaanse Kongobekken vertellen twee wetenschappers en een ongeïdentificeerde derde stem over hoe de erfenis van het kolonialisme doorwerkt in de nauw met elkaar verbonden uitbuiting van mens en milieu.

Een gecombineerde vertoning van What is the Scope of the Gulf Separating Us? (Sarah-Rose Antoun), Far from Beyrouth (Mon Dewulf) en Beyrouth, ma ville (Jocelyne Saab).

Een reis van 32 jaar over liefde, psychose en het vormen van een zelfbeeld via kunst. Samengesteld uit persoonlijke archieven en homevideo’s verkent dit zelfportret de ervaring van jezelf verliezen en terugvinden.

In 1985 begon McElwee met het documenteren van de mars van generaal Shermans door het Amerikaanse Zuiden. In plaats daarvan maakte hij een baanbrekende autobiografische essayfilm waarin geschiedenis plaatsmaakt voor zelfportrettering, een methode die hij later ook zou toepassen in Remake (2025), eveneens op dit festival te zien.

Hoe ga je op zoek naar het verleden? Na de dood van zijn moeder keert de filmmaker terug naar zijn leegstaande ouderlijk huis. Terwijl hij worstelt met zijn verdriet, het verleden en zijn herinneringen, onderzoekt hij de rol die zijn vader speelde tijdens de Griekse dictatuur van eind jaren zestig.

Een gecombineerde vertoning van Welcome to Set (Cyan Bae), Their Eyes (Nicolas Gourault) en In Order Not to Be Here (Deborah Stratman).

Een gecombineerde vertoning van Expedition Content (Ernst Karel en Veronika Kusumaryati) en Temporary Stored (Joseph Kamaru).

Een reproductie van een Amerikaanse folder wordt in een tentoonstelling van Rabih Mroué ten onrechte aangezien voor een bomdreiging. In zijn lecture-performance reflecteert hij op de instabiele relatie tussen beelden, politiek en werkelijkheid.

In zijn monumentale A.K.A. Serial Killer reconstrueert Masao Adachi het leven van een tienermoordenaar aan de hand van plekken waar die uithing. Deze landschappen zijn het voornaamste onderwerp van de film. In zijn reflectie op geweld en de politieke krachten die in het alledaagse leven besloten liggen, vermijdt de Japanse regisseur iedere vorm van sensatiezucht.

Een gecombineerde vertoning van The Strike (Gabrielle Stemmer) en Left Behind (Yannis Karpouzis).

Terwijl een jonge filmmaker de vergeten geschiedenis van geweld in het zuiden van de Filipijnen probeert te reconstrueren, leidt het filmen zelf tot een confrontatie met haar eigen verborgentrauma’s. Cinemartyrs toont cinema als een strijdtoneel tussen herinneren en vergeten. In het proces van filmmaken openbaart zich een essay over de ethiek van representatie.

Een gecombineerde vertoning van Surge of Transference (Geo Barcan), The Dance of the Mechanic (Esther van der Heijden), Do You Know That I’m With You (Darya Andijan) en FC TECTONICS: Football’s Strategic Play in the Territorialisation of Nation-State Sovereignty (Lotte van Hulst).